Okleina meblowa, laminat czy fornir? Każde wykończenie jest inne.

Okleina meblowa, laminat, czy fornir

Wiele osób, widząc pierwsze oznaki plam czy mechanicznych uszkodzeń na meblach, podejmuje decyzję o wymianie wyposażenia na nowe. Podniszczone blaty, szafki czy wewnętrzne drzwi można jednak z łatwością odrestaurować i całkowicie odmienić ich wizerunek bez konieczności ponownego umeblowania całego mieszkania. Rozwiązaniem jest meblowa, którą wystarczy nakleić na powierzchnię domowych sprzętów. Można ją podzielić na naturalną i sztuczną, znane również jako i . Czym różnią się oba typy wykończeń? Jakie są ich wady i zalety?

Okleina meblowa: metoda znana od stuleci

Okleina na meble to sposób poprawy wyglądu sprzętów stosowany powszechnie od czasów starożytności. Pokrywanie wyposażenia domu dodatkową warstwą drewna lub innych materiałów było znane już Egipcjanom, a w średniowieczu spopularyzowało się za sprawą intarsji i certosiny. Współcześnie okleina meblowa dzieli się na naturalną pozyskiwaną z drewna i sztuczną produkowaną zwykle na bazie samoprzylepnej folii PCV. Oba podtypy posiadają inne charakterystyczne cechy oraz stopień odporności na uszkodzenia.

: połączenie elegancji i wytrzymałości

Okleina fornirowa powstaje ze skrawania wierzchniej warstwy kłody i pokrycia gotowego produktu impregnatem w postaci bejcy, lakieru lub wosku. Grubość pojedynczego arkusza wykończenia waha się pomiędzy 0,1 mm a 8 mm. Fornir można podzielić na czeczotowy, naturalny i modyfikowany. Wymienione podtypy wykończenia różnią się między sobą stylem łączenia warstw uzyskanych ze skrawania. Decyduje on o fakturze, kolorze i częstotliwości występowania defektów na każdym arkuszu.

Okleina meblowa, laminat, czy fornir1

Fornir czeczotowy

Czeczotowe to okleiny powstające z drzew cierpiących na czeczotę: schorzenie objawiające się charakterystycznymi zgrubieniami na kłodzie. Proces skrawania pozwala na uzyskanie wyjątkowego wzoru zawierającego sęki, plamy i inne uszkodzenia, które można zachować poprzez połączenie płatów w kolejności, w jakiej zostały zdjęte z drewna. Okleinę czeczotową można również modyfikować poprzez wprowadzanie zmian w porządku płatów. Eksperymenty tego typu często wzbogacają arkusze o dodatkowe defekty, co pozwala na uzyskanie oryginalnych rezultatów wizualnych.

Fornir naturalny

Naturalne forniry uzyskuje się z łączenia płatów wyłącznie w kolejności odpowiadającej sekwencji ich zdejmowania z kłody po skrawaniu. Działanie to pozwala na zachowanie pierwotnego wzoru drewna z jego naturalnymi odcieniami, fakturą i rysami słojów. Fornir tego typu wyróżnia się eleganckim wyglądem, który wprowadza do pomieszczeń nutę szyku i wyjątkowości. Wykończenie nie jest jednak odporne na działanie słońca i traci swoją barwę pod wpływem promieni UV. Posiada również ograniczoną gamę kolorystyczną, co może utrudniać znalezienie okleiny pasującej do mieszkania.

Fornir modyfikowany

Ostatnim rodzajem forniru jest okleina drewniana modyfikowana. Powstaje ona poprzez połączenie skrawanych płatów kłody w dowolnej kolejności, a następnie ich zabarwianie. Ma to na celu uzyskanie arkuszy przypominających wyglądem drewno egzotyczne oraz przydanie im ozdobień w postaci dodatkowych defektów i przebarwień. Fornir modyfikowany jest dostępny w wersji połyskującej, półmatowej oraz matowej. W przeciwieństwie do swego naturalnego odpowiednika posiada też bogatszą gamę kolorystyczną i wyższą odporność na odbarwienie z powodu czynników zewnętrznych.

Okleina meblowa, laminat, czy fornir2

Zalety forniru

Do zalet fornirowego wykończenia należy jego cena, która jest znacznie niższa od kwoty potrzebnej do zakupu litego drewna. Sam proces skrawania kłody jest także bardzo oszczędny i nie wytwarza odpadów czy odprysków niemożliwych do ponownego wykorzystania. Ponadto okleina drewniana wyróżnia się też różnymi stopniami sztywności. Twarde wykończenia z drzew egzotycznych doskonale sprawdzą się na meblach o prostej powierzchni. Miękki czy sosnowy bez trudu przyklei się zaś do każdego sprzętu o zaokrąglonych krawędziach.

Fornir nie sprawia również większych trudności podczas montażu. Doskonale pasuje do szafek kuchennych, skrzydeł drzwiowych, paneli czy półek łazienkowych, a do jego nałożenia wystarcza specjalny klej meblarski. Przymocowane arkusze można także w razie potrzeby pomalować, zawoskować, pokryć lakierem dla dodatkowej ochrony czy przyciąć nożem.

Wady forniru

Niektóre podtypy fornirów nie radzą sobie z wysoką temperaturą oraz długotrwałą wilgocią. Narażenie na powyższe czynniki często prowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń materiału, a także skutkuje pojawieniem się nieestetycznych plam. Po zamontowaniu fornirowych arkuszy należy również unikać czyszczenia ich przy pomocy detergentów, szorstkich szczotek czy gorącej wody. Niezastosowanie się do tej zasady może zniszczyć wykończenie i spowodować jego odklejenie się od mebla.

Laminat meblowy: prostota w niskiej cenie

Wyjątkową alternatywę dla fornirów stanowi drewnopodobny laminat meblowy, który najczęściej można zakupić w postaci rolek lub bardzo cienkich arkuszy. Produkt składa się ze wzoru o wysokiej jakości nadrukowanego na przezroczystą folię samoprzylepną PCV. Po jej drugiej stronie znajduje się zaś szkic kratki, który zdecydowanie ułatwia przycięcie laminatu do pożądanych wymiarów. Drewnopodobne wykończenie można pokryć dodatkową lateksową warstwą ochronną. Dzięki niej na wierzchu nie będą gromadzić się alergeny czy szkodliwe drobnoustroje.

Sztuczne okleiny znakomicie trzymają się na czystych i gładkich powierzchniach. Należy unikać aplikowania ich na wilgotnych meblach, gdyż kontakt z wodą może osłabić moc kleju. Aby przedłużyć żywotność produktu, warto zadbać o równomierne nałożenie go w wybrane miejsce i unikać tworzenia się pęcherzyków powietrza wybrzuszających materiał.

Okleina meblowa, laminat, czy fornir3

Trzy podtypy laminatu

Drewnopodobna i inne sprzęty dzieli się na trzy podtypy. Laminat CPL posiada niewielką odporność na zniszczenia. Z tego powodu jest powszechnie stosowany do wykańczania drzwi i paneli ściennych. Większą wytrzymałością cechuje się laminat HPL. Doskonale uzupełnia on wyposażenie kuchni i łazienek. Ostatnim rodzajem okleiny jest laminat 3D. Wyróżnia się on wyjątkową fakturą naśladującą w dotyku przedstawiany na nadruku materiał. Dzięki temu niewielkim kosztem wprowadza do pomieszczenia nutę realizmu.

Zalety i wady laminatu

Laminat meblowy znakomicie sprawdza się jako i inne często eksploatowane sprzęty. Nie sprawia bowiem trudności podczas czyszczenia i nie niszczy się pod wpływem detergentów. Dzięki różnorodnym wzorom, kolorom i wymiarom produkt można także z łatwością dostosować do indywidualnych potrzeb i wystroju mieszkania. Ponadto laminat meblowy jest również tańszy od drewnianych fornirów i prostszy w aplikacji. Niektóre jego rodzaje charakteryzują się też znakomitą odpornością na promienie UV, wilgoć czy zabrudzenia. Okleina drewnopodobna utrzymuje się jednak na meblach znacznie krócej niż forniry. Nie jest również zdatna do naprawy w przypadku wystąpienia mechanicznych uszkodzeń.

Które wykończenie mebli jest najlepsze? Okleina meblowa, ?

Okleina meblowa na drzwi i inne elementy wyposażenia mieszkania to prosty sposób na przywrócenie meblom ich dawnej świetności. Zarówno fornir, jak i laminat posiadają wiele mocnych stron, dzięki którym zdecydowanie wyróżniają się na rynku. Podczas zakupów warto sprawdzić wady i zalety dostępnych , a także porównać je ze swymi potrzebami. Dzięki temu wybrany produkt doskonale uzupełni pomieszczenie i zachowa nieskazitelny wygląd na dłużej.

Share

Jeśli chcecie Państwo dowiedzieć się więcej, służymy naszym doświadczeniem i dobrą radą

/* */ document.addEventListener( 'wpcf7mailsent', function( event ) { alert("OK"); document.getElementById("conversionScript").src="//www.googleadservices.com/pagead/conversion.js"; }, false );