Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki – jak powstają i jakie mają zastosowanie

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie

wiórowe i sklejki są to dwa rodzaje płyt drewnopochodnych wytwarzanych z odpowiednimi dodatkami dla uzyskania właściwości trudnopalnych. Jest od nich wymagany atest potwierdzający parametry decydujące o ich odporności na ogień, czy niezapalności lub niepalności.

Co to są płyty drewnopochodne?

Płyty drewnopochodne (ang. wood based panels) charakteryzowane są jako produkty kompozytowe, stanowiące rodzaj tworzyw drzewnych. Powstają one poprzez sprasowanie przy użyciu ciśnienia i temperatury cząstek lignocelulozowych (lignoceluloza to odpadowy produkt w przemyśle drzewnym). Cząstki te mogą być w postaci arkuszy forniru, wiórów, trocin, strużyn, włókien lub zdrewniałych cząstek roślin jednorocznych. Są to takie rośliny jak np.: konopie, len, które łączy się ze sobą przy pomocy spoiw syntetycznych lub organicznych. W takiej mieszance zawartość cząstek pochodzenia lignocelulozowego wynosi powyżej 50%. Określenie to dotyczy całej dużej grupy wyrobów.

Zatem najprościej można je podzielić w zależności od rodzaju użytych do ich produkcji cząstek lignocelulozowych. I tak na przykład płyty wykonane z wiórów drzewnych nazywamy płytami wiórowymi (ang. chipboards, particleboards). Z kolei ze spilśnionej tkanki drzewnej – płytami pilśniowymi (fibreboards), natomiast wykonane z arkuszy forniru – sklejkami (ang. plyboards, plywoods). Tymczasem nowoczesne technologie produkcji płyt drewnopochodnych i pojawienie się nowych form cząstek drewna stosowanych do ich wytwarzania spowodowały znaczną zmianę terminów. Z tego względu w celu prawidłowego nazewnictwa, warto stosować definicje zawarte w obowiązujących normach.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie1

Rodzaje płyt drewnopochodnych zgodne z normami

Wg PN-EN 309:2007 Płyta wiórowa to „płyta drewnopochodna wyprodukowana ze sprasowanych w wysokiej temperaturze cząstek drewna (wiórów płaskich, wiórów skrawanych ze zrębków, strużyn, trocin). Może także być zrobiona z i/lub innego materiału lignocelulozowego w postaci cząstek. Należą do nich paździerze lniane, paździerze konopne, bagassa, słoma itp.  Do produkcji takich płyt stosuje się  klej syntetyczny.”

Z kolei wg PN-EN 313-2:2001 Sklejka to „płyta drewnopochodna składająca się ze sklejonych ze sobą warstw drewna, przy czym włókna sąsiadujących warstw przebiegają najczęściej pod kątem prostym”.

Według PN-EN 316:2009 to „płyta drewnopochodna o grubości co najmniej 1,5 mm, wyprodukowana z włókien lignocelulozowych sprasowanych ze sobą przy użyciu wysokiej temperatury i/lub ciśnienia. Wiązania w tym materiale uzyskuje się w wyniku spilśnienia włókien i ich naturalnych właściwości adhezyjnych i/lub przez dodanie kleju syntetycznego”.

Natomiast według PN-EN 300:2007 Płyta OSB to „płyta wielowarstwowa wykonana z paskowych wiórów drzewnych związanych klejem. Wióry w warstwach zewnętrznych są ukierunkowane równolegle do długości lub szerokości płyty. Wióry warstwy środkowej lub w warstwach środkowych mogą być ukierunkowane losowo, lub ułożone pod kątem prostym do wiórów w warstwach zewnętrznych.”

Wybrane płyty konstrukcyjne wiórowe i pilśniowe oraz sklejki — podział

Płyty wiórowe wg PN-EN 309:2007 wg sposobu wytwarzania dzielimy na następujące rodzaje:

  • płaskoprasowane,
  • prasowane w prasie kalandrowej
  • wytłaczane (pełne, pustakowe),

a wg stanu powierzchni na:

  • surowe (nieszlifowane),
  • szlifowane lub strugane
  • lakierowane (naniesienie ciekłej powłoki, np. lakieru)
  • o powierzchni wykończonej z użyciem materiałów stałych (np. forniru okleiny sztucznej na nośniku papierowym, tworzywa sztucznego typu HPL — laminatu, folii termoplastycznej).

Tymczasem podział wg kształtu wyróżnia płyty płaskie z profilowaną powierzchnią i z profilowanymi wąskimi płaszczyznami, natomiast wg wielkości i kształtu cząsteczek płyty z wiórów drzewnych i płyty z innych cząstek (np. paździerzy lnianych).

Dodatkowo wg budowy są to płyty:

  • jednowarstwowe,
  • wielowarstwowe,
  • frakcjonowane
  • i wytłaczane pustakowe.

Zaznaczamy, że płyty wiórowe są dzielone także według zastosowania.
Natomiast z punktu widzenia trudnopalności, ognioodporności i niezapalności interesują nas konkretne rodzaje płyt wiórowych. Chodzi tutaj o płyty OSB wykonane z wiórów orientowanych sklasyfikowanych wg PN-EN 300:2007. Przedstawimy również wybrane płyty pilśniowe wytwarzane na bazie włókien metodą suchą tj. MDF uodporniony ogniowo oraz sklejki trudnopalne, czy niezapalne. Należy zwrócić uwagę na fakt, że dostępne na rynku płyty MDF do zastosowań zewnętrznych oraz ognioodporne, nie są objęte europejskim systemem normalizacji.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie2

Sklejki – podział wg PN-EN 313-1:2001

Sklejki wg PN-EN 313-1:2001 dzieli się ze względu na budowę na:

  • z forniru,
  • o środku wykonanym z drewna (, płyta z grubych fornirów)
  • sklejka różnowarstwowa.

Ze względu na postać i kształt sklejkę dzieli się na płaską i profilowaną, natomiast ze względu na trwałość:

  • wg EN 636-1 do użytkowania w warunkach suchych,
  • wg EN 636-2 do użytkowania w warunkach wilgotnych,
  • wg EN 636-3 do użytkowania w warunkach zewnętrznych.

Z kolei na  wygląd powierzchni sklejki dzieli się na:

  • nieszlifowaną,
  • szlifowaną,
  • wstępnie wykończoną
  • z okładzinami (oklejona okleiną, filmem, papierem nasyconym).

Informacje dotyczące definicji zaczerpnięto z „Przewodnika po płytach drewnopochodnych” opracowanego przez Stowarzyszenie Producentów Płyt Drewnopochodnych.

Jak powstają płyty wiórowe oraz ogólne kryteria ich podziału

Płyty wiórowe należą do jednych z najpowszechniej wykorzystywanych tworzyw drzewnych. Przyczyniły się do tego doskonałe właściwości materiału oraz nieskomplikowana produkcja przemysłowa, a także możliwość korzystania z zasobów drewna niskowartościowego.

W zależności od zastosowanego gatunku drewna i rodzaju spoiwa oraz typu ułożenia i zagęszczenia wiórów uzyskujemy płyty o różnorodnych właściwościami użytkowych.

We wpisie tym przedstawimy podstawowe informacje na temat powstawania płyt wiórowych i ich typów w zależności od możliwych zastosowań.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie3

Płyta wiórowa – jak powstają płyty wiórowe trudnopalne i zwykłe

Jak wiadomo płyty wiórowe to okładzinowe wyroby drewnopochodne. Powstają one w wyniku klejenia prasowanych pod dużym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze wiórów drzewnych. Następnie w zależności od zastosowanego sposobu prasowania, wyróżniamy płyty prasowane płasko oraz poprzecznie – wytłaczane. W przypadku płyt wytłaczanych są one z kolei oklejane z obu stron tak zwanymi obłogami.

Oprócz wiórów drzewnych surowcem do produkcji płyt wiórowych mogą być również zdrewniałe łodygi:

  • lnu i konopi (płyty paździerzowe),
  • trzciny cukrowej (płyty bagassowe),
  • bawełny,
  • bambusa,
  • juty,
  • rattanu, itd.

Przyjęte kryteria podziału stanowią podstawę do rozróżnienia kilka rodzajów płyt wiórowych.

Wytwarzanie płyt wiórowych

Proces produkcji płyt wiórowych różni się w zależności od budowy oraz planowanych zastosowań produktu końcowego. Największą popularnością cieszą się płyty wiórowe płasko prasowane, dlatego prezentujemy w sposób skrócony ich technologię. Zatem do ich produkcji wykorzystuje się surowiec drzewny, dostarczany w postaci:

  • drewna małowymiarowego,
  • trocin,
  • zrębków,
  • zrzynek tartacznych,
  • drewna okrągłego,
  • szczap.

Okazało się, że coraz częściej, na zrębki przerabiane jest także poddane recyklingowi drewno po użytkowe. Tymczasem drewno małowymiarowe  rozdrabnia się na zrębki przy użyciu rębaka. Następnie zrębki trafiają do specjalnej skrawarki, umożliwiającej pocięcie ich na pożądanej wielkości wióry. Natomiast drewno okrągłe oraz szczapy skrawane są na wióry przy użyciu skrawarki przeznaczonej dla tego typu surowca. Z kolei mokre wióry kieruje się z zasobników do suszarni, w postaci rotującego bębna o ogromnych rozmiarach. Stąd też trafiają one do sortowników mechanicznych i pneumatycznych, a na końcu wędrują do zasobników wiórów suchych. Jeżeli będzie taka konieczność, to są one dodatkowo rozdrobnione w maszynie nazywanej domielaczem.

W dalszej kolejności po ich zważeniu suche wióry trafiają na linię produkcyjną. Następnym etapem produkcji płyt wiórowych jest pokrycie wysuszonych wiórów równomierną, cienką warstwą wybranego rodzaju kleju. Ten etap procesu odbywa się w maszynach nazywanych zaklejarkami. Z tych maszyn wióry kieruje się do stacji nasypowych, które formują kobierzec płyty wiórowej. Właśnie ten kobierzec poddaje się  wstępnemu prasowaniu. Dalej przygotowany materiał jest kierowany do prasy głównej, gdzie w wysokiej temperaturze poddaje się go właściwej obróbce.

Natomiast na końcu prasy znajdują się piły tarczowe, które krawędziują sprasowane płyty. Przy tej prasie także zamontowano piły do wstępnego cięcia poprzecznego. W następstwie tego pocięte płyty kieruje się na obrotnicę do schłodzenia. Dalej szlifuje się je, układa na paletach i, w zależności od przeznaczenia, trafiają one do magazynu lub do dalszego uszlachetniania.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie4

Płyty wiórowe – zastosowania i podział

Płyty wiórowe przede wszystkim znajdują zastosowanie jako tańszy i bardziej uniwersalny zamiennik litego drewna. Oprócz tego wykorzystuje się je również jako wewnętrzny materiał okładzinowo — izolacyjny, w produkcji parapetów, podłóg, skrzydeł drzwiowych, paneli ściennych oraz roboczych blatów. Dodatkowo dzięki wykorzystaniu specjalistycznych sposobów produkcji i nowoczesnych klejów oraz różnego rodzaju dodatków technologicznych, płyty wiórowe stosuje się także w szeroko pojętym przemyśle budowlanym, w tym płyty trudnopalne.

Podział płyt wiórowych wg ich zastosowania

Zgodnie z obowiązującą normą, możliwe zatem zastosowania płyt wiórowych dzielimy na siedem podstawowych kategorii:

  • P1 – płyty ogólnego stosowania, przeznaczone do użytkowania w warunkach suchych ,
  • P2 – płyty przeznaczone do wyrobu mebli oraz wyposażenia wnętrz, przygotowane do użytkowania w warunkach suchych,
  • P3 – płyty nieprzenoszące obciążeń, przeznaczone do użytkowania w warunkach wilgotnych,
  • P4 – płyty przenoszące obciążenia, przeznaczone do użytku w warunkach suchych,
  • P5 – płyty przenoszące obciążenia, przeznaczone do użytkowania w warunkach wilgotnych,
  • P6 – płyty o podwyższonej zdolności do przenoszenia obciążeń, przeznaczone do użytkowania w warunkach suchych,
  • P7 – płyty o podwyższonej zdolności do przenoszenia obciążeń, przeznaczone do użytkowania w warunkach wilgotnych.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie5

, ognioodporne, niezapalne wiórowe i ich zastosowanie

Jak powstają płyty OSB

Płyty OSB to nowoczesny materiał konstrukcyjny i dlatego coraz częściej jest wykorzystywany do wykończenia mieszkań i domów.  Charakteryzuje się on zatem dużą trwałością, odpornością na zniszczenia i łatwą obróbką. Płyta OSB jest wykonana w ponad 90% z drewna. Dzięki temu następuje  jej szybki rozkład i jest  możliwość recyklingu odpadów. Płyta OSB (z ang. Oriented Strand Board – płyta z orientowanych wiórów wstęgowych) jest zatem tworzywem drewnopochodnym wykonanym przez sprasowanie przy udziale temperatury, cząstek drzewnych (najczęściej sosnowych lub świerkowych) w postaci cienkich wiórów wstęgowych z klejem.

Spoiwa, filmy i właściwości płyt OSB

Jako spoiwa używa się żywice melaminowo — mocznikowo — formaldehydowe, fenolowo — formaldehydowe lub izocyjanianowe. Płyta OSB ma budowę warstwową: warstwy zewnętrzne zbudowane są z elementów o przebiegu włókien równoległym do długości płyty (oś główna), natomiast wióry w warstwie wewnętrznej są ułożone poprzecznie do długości płyty (równolegle do osi bocznej). Wszystkie warstwy złożone są z elementów o zbliżonej wielkości.

Płyty OSB najczęściej sprzedaje się w postaci surowej. Czasami pokrywane są też filmem fenolowym (płyta szalunkowa o gładkiej powierzchni) oraz mogą mieć powierzchnię ryflowaną (płyta antypoślizgowa z odciskiem siatki). W ofercie producentów znajdują się zatem płyty OSB z frezowanymi krawędziami, wyprofilowane do łączenia na pióro i wpust. Dodatkowo część z płyt OSB ma nadane właściwości trudnopalne.

Płyty OSB nie mają wad typowych dla litego drewna, takich jak sęki pęknięcia lub w przypadku drewna miękkiego – podatność na uszkodzenia i odkształcenia. Wzdłuż osi głównej mają większą wytrzymałość niż wzdłuż osi bocznej, co odróżnia je od płyt wiórowych i płyt MDF. Natrysk klejem i emulsją na bazie wosku pozwala na jej szerokie zastosowanie niezależnie od warunków atmosferycznych. Nie bez powodu popularna staje się właśnie płyta OSB, która ma właściwości ekologiczne. Aktualnie do produkcji tych płyt używa się syntetyczne żywice, które są wolne od substancji toksycznych, a nawet formaldehydów.

Rodzaje płyt OSB

Standardowe płyty OSB mają wymiar 125 × 250 cm. Natomiast ich grubość jest różna i zwykle wynosi od 8 do 33 mm. W zależności od zastosowania wyróżniamy cztery rodzaje płyt OSB, tj.:

  • Płyty OSB 1 to tanie płyty do ogólnego zastosowania w suchych warunkach. Jej wióry są połączone żywicami mocznikowo-formaldehydowymi. Produkty te łatwo chłoną wilgoć i w związku z tym należy je dodatkowo zakonserwować.
  • Płyty OSB 2 są zalecane do wnętrz. Aby mogły być odporne na wilgoć muszą być dodatkowo wykończane. Są one więc łączone za pomocą żywicy syntetycznej.
  • Płyty OSB 3 są najbardziej popularnymi płytami OSB, które możemy stosować w warunkach o wysokiej wilgotności.  Jest to wynikiem zastosowania do  łączenia wiórów żywicy melaminowo — uretanowej dla warstw zewnętrznych i kleju poliuretanowego dla warstwy wewnętrznej.
  • Płyty OSB 4 należą do najtrwalszych płyt OSB. Dlatego też znoszą one największe obciążenia i mają podwyższoną odporność na wilgoć.  Ze względu na to sprawdzają się one np. przy konstrukcjach nośnych, szalunkach i dachach.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie6

(ognioodporne) – jak powstają i jakie mają zastosowanie

Zasadniczo płyty MDF są produktem drewnopochodnym i rodzajem płyty pilśniowej o średniej gęstości. Płyty tego rodzaju wykonuje się z włókien drzewnych uzupełnionych środkami utwardzającymi i łączącymi. Taką masę drzewną poddaje się działaniu wysokiego ciśnienia i temperatury, czyli procesowi prasowania uzyskując ostatecznie wyrób o mocno zwartej wewnętrznej strukturze. Płyty MDF występują w różnych grubościach i formatach, a dzięki odpowiednim dodatkom mogą mieć właściwości wodoodporne, czy ognioodporne. Są różne rodzaje płyt MDF takie jak: nacinany, surowy, ognioodporny, trudnopalny, wilgociodporny, lekki i barwiony w masie. Każdy z tych rodzajów płyt MDF ma nieco inne zastosowanie.

Nas interesują płyty MDF ognioodporne (trudnopalne). Powstają one poprzez dodanie w procesie ich produkcji dodatków uodparniających na działanie ognia tzw. opóźniaczy, które właśnie nadają im właściwości ognioodporne bez zmiany pozostałych cech charakteryzujących ten rodzaj płyty. Płyty trudnopalne pokrywa się najczęściej naturalną okleiną drewnianą lub melaminą o różnych wzorach i deseniach. W ten oto sposób uzyskuje się płyty trudnopalne, ale także atrakcyjne dla określonych zastosowań, w których zwiększenie ognioodporności stanowi ważny wkład w bezpieczeństwo całej konstrukcji zbudowanej z takich płyt.

MDF płyty trudnopalne zastosowanie

Same płyty MDF trudnopalne mają czerwone zabarwienie. Cechą tych płyt oprócz ognioodporności jest również łatwość ich obróbki, co daje bardzo szerokie możliwości wykończenia. Jeżeli chodzi o zastosowanie to chętnie się je wykorzystuje do produkcji mebli, czyli w meblarstwie. Meble takie najczęściej lakieruje się lub wykańcza okleiną drewnopodobną. Inne zastosowania, to: dodatki architektoniczne, dekoracje wnętrz i ich wykończenie. Wykonuje się z nich także listwy profilowane, sztukarskie wykończenia krawędzi oraz w budownictwie.

Płyty MDF trudnopalne (ognioodporne) – podstawowe właściwości

Płyty trudnopalne MDF (ognioodporne) charakteryzują się wyjątkowo dużą wytrzymałością na działanie bardzo wysokich temperatur i ognia, a dodatkowo wysokimi właściwościami fizyko — mechanicznymi. W przypadku pożaru płyty trudnopalne powodują spowolnienie rozprzestrzeniania się ognia. Dzięki temu umożliwiają spokojniejszą i bezpieczniejszą ewakuację.

Płyty MDF ognioodporne surowe posiadają certyfikat Euroklasy B-s 2, d0 (zgodnie ze standardem EN 13501) co oznacza, że zakwalifikowane są w Euroklasie B i spełniają najbardziej rygorystyczne wymagania dla wyrobu, który jest niezapalny niekapiący i nieodpadający pod wpływem ognia oraz nierozprzestrzeniający ognia. Charakteryzują się one także niską zawartością formaldehydu (w klasie E 1). Dzięki swoim właściwościom takie płyty trudnopalne MDF  zaleca się do miejsc użyteczności publicznej, gdzie wymagana jest wysoka odporność ogniowa.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie7

Sklejka ognioodporna – jak powstaje i jakie ma zastosowanie

Płyty sklejki potocznie nazywane sklejkami to materiały kompozytowe, które wytwarza się z nieparzystej liczby cienkich warstw drewna (forniru) poprzez klejenie, prasowanie i podgrzewanie arkuszy forniru. Klej więc wysycha pod wpływem ciepła i łączy ze sobą te arkusze. Następnie sklejkę przycina się na wymiar i w razie potrzeby szlifuje. Cienki arkusz forniru ma grubość do 3 mm i tworzy on płytę. Natomiast w zależności od jego grubości produkuje się sklejkę cienkowarstwową lub grubowarstwową.

Sklejka niepowlekana i – zastosowanie

Sklejkę produkuje się z różnych gatunków drzew. W rejonie Europy Północnej powszechnym surowcem jest zatem brzoza i topola (drewno liściaste) oraz sosna i świerk (drewno iglaste), a także drewno pochodzące z drzew egzotycznych. W zależności więc od użytego surowca sklejka może różnić się pod względem technicznym i kolorystycznym. Aby wybrać sklejkę odpowiadającą konkretnym potrzebom, należy określić, jakie kryteria powinien spełniać materiał.

Sklejkę można zatem sklasyfikować według kilku różnych kryteriów: m.in. surowca, rodzaju kleju, poziomu wodoodporności, klasy sklejki, odporności na działanie wysokiej temperatury i ognia. itp. Na uwagę zasługuje fakt, iż sklejka jest jednym z najczęściej używanych materiałów drewnopochodnych w dzisiejszym świecie. Jej wartościami są więc twardość, elastyczność i trwałość.

Tymczasem niepowlekaną sklejkę brzozową wykonuje się z klejonych arkuszy forniru brzozowego. Powierzchnia takiej sklejki ma naturalną fakturę drewna i nie pokrywa jej żadnen materiał. Arkusz tej sklejki może być zatem  szlifowany lub nieszlifowany. Sklejka niepowlekana ma więc różne klasy jakości. Natomiast klasa jakości ustalana jest na podstawie jakości i dopuszczalnych wad zewnętrznych warstw arkusza sklejki. Stosuje się ją m.in. w produkcji mebli, projektach wnętrz, konstrukcjach budowlanych, produkcji opakowań itp.

Tymczasem laminowanie sklejki poprawia odporność jej powierzchni na działanie środowiska zewnętrznego. Z uwagi na dobrą trwałość materiał ten znajduje bardzo szerokie zastosowanie m.in. jako materiał budowlany w budownictwie, jako dekoracyjna płyta wykończeniowa w produkcji mebli, na dnach i bokach przyczep, a także w wagonach, prefabrykatach itp. Wytwarzane są również foliowane sklejki brzozowe charakteryzujące się dużą gęstością i wytrzymałością oraz dobrą wodoodpornością.

Sklejki trudnopalne (niezapalne) – jak powstają i jakie mają zastosowanie

W Polsce wytwarza się sklejki niezapalne z fornirów brzozowych lub sosnowych impregnowanych środkiem ogniochronnym. Uzyskały one klasę palności B-s1, d0, a więc sklasyfikowano je jako niezapalne. Ten rodzaj sklejki stosuje się w budownictwie na poszycie ścian i sufitów.

Natomiast sklejka wykonana z fornirów brzozowych, olchowych i sosnowych, dodatkowo pokryta filmem fenolowym została sklasyfikowana w klasie Bfl-s1 jako trudno zapalna i może być stosowana w branży budowlanej na podłogi. Sklejki, których forniry impregnuje się środkiem ogniochronnym, również klasyfikuje się zgodnie z wymaganiami normy EN 45545 (Kolejnictwo – Ochrona przeciwpożarowa w pojazdach szynowych Wymagania dla materiałów i elementów w zakresie właściwości palnych) i mogą one zatem być stosowane jako materiał konstrukcyjny w kolejnictwie.

Płyty trudnopalne wiórowe i sklejki - jak powstają i jakie mają zastosowanie8

Sklejka ognioodporna – przykłady i zastosowanie

Okazuje się, iż sklejki trudnopalne są coraz powszechniej używane w budownictwie. Charakteryzują się wysoką wytrzymałością i właściwościami trudnopalnymi, dlatego stosuje się je wszędzie tam, gdzie poziom bezpieczeństwa pożarowego obiektu jest szczególnie istotny. Dotyczy to m.in. budynków użyteczności publicznej, a także kolejnictwa.

Główne zastosowania różnych rodzajów sklejek i nie tylko trudnopalnych to:

  • branża budowlana — jako pokrycie podłóg, ścian, stropów, pod dachem, pod szalunki,
  • produkcja mebli — szafy, regały, stoły, łóżka, meble tapicerowane itp.,
  • projektowanie wnętrz — , elementy dekoracyjne itp. elementy,
  • produkcja opakowań — skrzynie na instrumenty muzyczne, pudełka do pakowania itp.,
  • place zabaw dla dzieci i obiekty sportowe,
  • zabawki, dekoracje,
  • zabudowa pojazdów podłogi łodzi i przyczep, podłogi i ściany w ciężarówkach, przyczepach do przewozu koni itp.

Płyty trudnopalne drewnopochodne – podsumowanie

Reasumując wszystkie płyty trudnopalne drewnopodobne mają bardzo szerokie zastosowanie z racji swoich bardzo dobrych właściwości fizyko — mechanicznych oraz ognioodpornych, czy trudnopalnych. Płyty te są zatem z reguły tańsze od materiałów drewnianych i nic dziwnego, że wyeliminowały one w dużym stopniu używanie drewna. Wiadomo też, iż surowiec drewniany należy oszczędzać z punktu widzenia ekologii, a tym samym zdrowia społeczeństw.

Przedsiębiorstwo Drzewne Zadrożni s j. posiada w swojej ofercie bardzo wiele płyt drewnopochodnych i w zasadzie wszystkich rodzajów. Przy tym ma też odpowiedni park maszynowy, który pozwala na specjalistyczną obróbkę takich płyt. Warto zatem przyjrzeć się ich wyrobom odwiedzając stronę internetową naszej firmy.

Share

Jeśli chcecie Państwo dowiedzieć się więcej, służymy naszym doświadczeniem i dobrą radą

/* */ document.addEventListener( 'wpcf7mailsent', function( event ) { alert("OK"); document.getElementById("conversionScript").src="//www.googleadservices.com/pagead/conversion.js"; }, false );